Rola ruchu w rozwoju psychomotorycznym dzieci w różnym wieku

Podczas organizowania aktywności fizycznej dla najmłodszych ważne jest określenie, jakie umiejętności mają być rozwijane i w jaki sposób będą dobierane ćwiczenia. Nie każda forma ruchu wymaga takiego samego przygotowania. Część aktywności opiera się na powtarzalnych ruchach, inne wymagają zapamiętywania układów, utrzymywania równowagi lub kontrolowania ciężaru swojego ciała.

Zajęcia ruchowe dla dzieci mogą łączyć kilka rodzajów ćwiczeń, dzięki czemu uczestnicy poznają różnorakie sposoby pracy z ciałem. W praktyce istotne jest jednakże zachowanie odpowiednich proporcji między zadaniami wymagającymi wysiłku a ćwiczeniami o mniejszej intensywności. Dziecko nie za każdym razem potrafi własną pracą oszacować, kiedy jest zmęczone na tyle, że zaczyna wykonywać ruchy niedokładnie. Widoczne trudności z utrzymaniem pozycji, skracanie ruchu czy problemy z zachowaniem równowagi mogą wskazywać na potrzebę zmiany ćwiczenia. Ważne jest również uwzględnienie przerw i czasu potrzebnego na przyswojenie nowych kwalifikacji. Zbyt duża liczba zadań wykonywanych w trakcie jednego spotkania może utrudniać skupienie się na prawidłowej technice.

Wśród różnorakich form aktywności występują także ćwiczenia wykorzystujące podwieszane przyrządy. Akrobatyka powietrzna obejmuje ruchy wykonywane między innymi na szarfach i obręczach, a jej nauka wymaga poznania zasad korzystania ze sprzętu (zobacz również: zajecia na kole). Poszczególne elementy różnią się poziomem trudności, sposobem chwytania oraz stopniem zaangażowania mięśni. Na przykład podczas zwisu uczestnik musi utrzymywać odpowiednią pozycję barków i kontrolować napięcie tułowia. Przy zmianie ułożenia ciała dochodzi natomiast konieczność właściwego przeniesienia ciężaru. Z praktycznego punktu widzenia istotne jest rozdzielenie nauki poszczególnych czynności. Najpierw trzeba opanować sposób wejścia na przyrząd i utrzymania podstawowej pozycji, a dopiero później przechodzić do bardziej złożonych ruchów. Nie wszystkie elementy można bezpośrednio przenosić między różnymi rodzajami sprzętu. Zupełnie inaczej pracuje się na miękkiej szarfie, a całkiem inaczej na sztywnej obręczy. Różnice dotyczą zarówno chwytu, jak i sposobu podparcia ciała. Dodatkowym zagadnieniem pozostaje dobór wysokości zawieszenia oraz kontrola stanu technicznego wszystkich elementów mocujących.

Ruch przy muzyce stanowi osobną kategorię aktywności, w której oprócz sprawności fizycznej ważne są rytm i pamięć ruchowa. Szkoła tańca może realizować programy obejmujące różne style, od podstawowych układów tanecznych po ćwiczenia wymagające większej precyzji i kontroli postawy. Dzieci uczą się rozpoznawania tempa, wykonywania ruchów w określonej kolejności a także dostosowywania ich do muzyki. W trakcie edukacji choreografii w pewnych przypadkach uczestnik zapamiętuje kroki, niemniej jednak ma trudność z zachowaniem odpowiedniego kierunku lub synchronizacją ruchów rąk i nóg. W tak zaistniałych okolicznościach układ można podzielić na krótsze fragmenty. Niektóre programy obejmują także elementy ćwiczeń przy rurze pionowej. Pole dance dla dzieci to metoda aktywności, której zakres powinien być dostosowany do wieku i rozwoju fizycznego (warto zobaczyć: pole dance dla dzieci). Wykonywane zadania mogą obejmować podstawowe chwyty, obroty przy kontakcie z podłożem a także proste pozycje. Nie należy zakładać, że figury przeznaczone dla dorosłych będą odpowiednie dla młodszych osób. Szczególnej uwagi wymagają ćwiczenia z oderwaniem nóg od podłoża oraz ruchy mocno obciążające ręce i barki. Ich dobieranie powinien wynikać z rzeczywistych umiejętności uczestnika, a nie wyłącznie z jego wieku czy chęci stworzenia dokładnie określonej figury.

W przypadku treningu na kole akrobatycznym bardzo ważną rolę odgrywa poznanie sposobu poruszania się po sztywnej konstrukcji. Aerial hoop dla dzieci obejmuje ćwiczenia wykonywane na metalowej obręczy zawieszonej na odpowiednim mocowaniu. Uczestnicy poznają w głównej mierze pozycje siedzące, zwisy a także łatwe przejścia, które wymagają zmiany punktów podparcia. Każda z owych czynności wiąże się z innym rozłożeniem ciężaru ciała. W trakcie wykonywania pozycji siedzącej istotne jest właściwe ułożenie nóg, jednakże przy zwisie większe znaczenie ma sposób chwytania obręczy i praca mięśni ramion. Kontakt z metalową powierzchnią może powodować miejscowy ucisk, dlatego znaczenie ma również odpowiedni strój, który nie ogranicza ruchów i uwzględnia charakter wykonywanych ćwiczeń. W trakcie zajęć powinno się kontrolować nie tylko technikę, niemniej jednak także stan sprzętu i przygotowanie przestrzeni pod obręczą. Materace, mocowania a także wysokość zawieszenia muszą odpowiadać rodzajowi wykonywanych zadań. Nie powinno się pomijać też czasu regeneracji. Powtarzanie tych samych chwytów przy narastającym zmęczeniu może prowadzić do utraty precyzji, dlatego zakres treningu wymaga bieżącego dopasowania do sposobności dziecka.

Polecana strona: akrobatyka powietrzna.